Ik zit hier in m’n kamertje te staren naar de regen. Ik heb net een comment achtergelaten op daphné d’r blog, als een soort van nieuwe start in cyberland. Alles schiet er een beetje bij in. Ik ben nu al bijna 4 maanden thuis, uitgezonderd wat vakantiewerk en een vakantie naar de VS. En het vreemde is dat ik in een soort van non-actieve stand ben gesprongen die nergens toe leidt. Ik weet bijvoorbeeld nauwelijks meer wat ik vorige week gedaan heb, behalve dat het gewoon erg weinig was. Daar moet een einde aan komen. Ik ben anders bang dat ik in Londen veel te lui wordt: iets wat gewoon niet kan en mag gebeuren.
Misschien is het omdat ik er al te lang naar toe leef. Onderbewust heb ik denk ik, en dat inzicht heb ik pas een paar dagen, gedacht dat het nieuwe leven in Londen pas op gang zou komen. En daar heb ik naar geleeft. Ik heb jullie allemaal misschien maar een of twee keer gesproken. Ik ben nauwelijks meer op msn of facebook, en mijn blog was ik praktisch vergeten. Gewoon omdat ik toe ben aan een nieuwe uitdaging, betekent het nog niet dat ik de hele dag op m’n luie reet mag zitten. (Dat is even een vermaning naar mezelf toe, een vermaning die eigenlijk geen zin heeft aangezien ik over twee weken al vertrek…). Maar toch.
Dus ik ben vrijdag naar Bergen JAzz and Sail geweest. Gezellig praten met ex-murmellianen, biertje erbij, noem het maar op. Weer een beetje onder de mensen. Het klinkt een beetje sneu eigenlijk, maar ach. Ook heb ik een mail gestuurd, voor een afscheidsfeestje. Wat een raar woord is, omdat ik het helemaal niet beschouw als een afscheidfeestje. Ik wil gewoon jullie verhalen horen. Ik wil weten hoe het is met jullie studies, jullie huisjes, jullie boompjes ende jullie beeskes. Mijn verhaal volgt natuurlijk vanzelf, op deze blog of volgend jaar als waarschijnlijk terugkom.
Nou, genoeg zielig gepraat, tijd voor de praktische zaken! Ik ben al weer een tijdje bezig met de voorbereidingen voor the london experience. Ik heb alles geregeld met de verzekering, de Vereniging voor Arts en Auto (geweldig blad geven die uit btw), die alles perfect voor me gaat dekken. Mocht ik worden neergestoken, en die kans zit er dik in aangezien mijn residence dicht bij Hyde Park staat, dan betalen zij de kosten. Isn’t it great? Van mijn residence dan, bedoel ik. Ik weet eidelijk waar ik al die tijd ga slapen, koken, internetten, chillen, relaxen en chillaxen als ik niet in de stad ben. Of stabbed in the back. Ik moest het allemaal zelf uitzoeken. Ik moet van EF nog steeds de officiële informatie krijgen over mijn residence. Ik hoop maar dat dat snel komt komt, anders zou ik ook niet weten waar ik een sleutel zou moeten halen. Nou ja ik kan altijd nog in een hostel blijven slapen voor een paar weken. Maar zoals het er nu uitziet verblijf ik voor 135 euro per week in een vierkamerappartement, compleet met keuken (met magnetron Daphné), wifi (erg belangrijk), badkamer (heel erg belangrijk, je zou maar ergens op een donkere gang met zn allen moeten douchen voor een half jaar…), en woonkamer met tv. Ik zal er verblijven met nog drie anderen, waarvan ik nu nog de namen niet weet… Ik hoop maar dat ze hebben gekeken naar mijn hobby’s, en voorkeuren. Nou, zo ziet het eruit: 
3 Reacties
woensdag, 10 september, 2008 at 3:10 pm
een groffe verbetering met vorige keer. Nu nog wat publiek krijgen. Na 3 dagen ben ik de eerste comment? pfff, daphné doet t beter:D maar is 135 niet wat veel? das bijna 600 per maand… ik doe t voor een 6e (toegegeven, onder iets slechtere omstandigheden). En voor de rest leuk dat ik weer eens wat van je lees. Nu die andere nog, die ook al online staat. Je gaat opeens wel heel rap:D
donderdag, 18 september, 2008 at 12:43 pm
good to have you back bro!
maandag, 6 oktober, 2008 at 10:37 pm
hey bram, wat leuk dat jij toch altijd weer mensen tegenkomt met precies hetzelfde gevoel voor humor wat bijna niemand anders snapt…. inderdaad net als met ‘ bouwen’. Hoe zit het met onze meeting met kerst in het reuzenrad??? Nog enige kans van slagen of een hopeloos idee wat gedoemd is te mislukken?
xxx esme